Ech war de Gold-Jong: Selfmade-Millionär mat engem eegene Streetwear-Label, de beschten Autoen an enger floréierender Firma zu Paris. Meng Mamm hat mech bei der Gebuert ewechginn, meng Groussmamm hat mech grouss gezunn. Wéi si am Mee 2009 gestuerwen ass, hunn ech alles verluer, a mech selwer, an 28 Deeg.
THE LOSS OF SELF ass e Memoir, fäerdeg mat 85.000 Wierder. Et ass d’Geschicht vun engem Jong, deen seng Mamm net gewielt huet an deen säi Liewe laang drop gewaart huet, gewielt ze ginn. Fir d’éischt vum Konstantin, engem charmanten Escort, deen hien tëscht Berlin a Los Angeles ënner Drogen gesat a kontrolléiert huet. Dann vum David, deen hie véier Joer laang ofgewisen huet, während hir Meth-Sessiounen eskaléiert sinn, bis hien dem David e Kichemesser un den Hals gehalen huet. Duerch Bankrott, Strooss, e Pandemie-Lockdown mat enger Schwëster, déi geschwuer huet, clean ze sinn, an néng Länner widderhëlt sech d’Muster, bis hie mat 53, zréck zu Berlin, endlech ophält ze waarden.
D’Buch fänkt am November 2015 un, an der Nuecht vun den Ugrëffer zu Paris. Ech sinn 42, ouni Doheem, an engem bëllegen däitsche Motel, a verkafen mäi Kierper un e Frieme, fir nach eng Nuecht ze bezuelen. Dann geet et zréck un den Ufank.
No den 28 Deeg, déi alles änneren, dréit all Kapitel eng Deegzuel, vum Dag 41 bis zum Dag 6.382, dem Dag, wou d’Zielen ophält. D’Stëmm ass réi, witzeg matzen am Péng an absichtlech net poléiert. Als zertifizéierte Coach trieden ech u Schlësselmomenter aus der Geschicht eraus a wenden mech un de Lieser, fir datt hien seng eege Kandheet, seng eege Mamm an d’Aart, wéi hie gär huet, erëmerkennt.
I’m Glad My Mom Died
How We Fight for Our Lives
Memoiren iwwer eng Mammewonn, erzielt ouni Selbstmatleed an ouni Filter.
Lieser, déi nach ëmmer drop waarden, gewielt ze ginn. Am Kär jiddereen, deen ouni gewielt ze ginn vun engem Elterendeel opgewuess ass an ëmmer erëm Partner wielt, déi déi Wonn widderhuelen. Elteren, an all déi, déi et wëlle ginn, déi musse gesinn, wat feelend Begleedung engem Kand fir de Rescht vu sengem Liewe mécht. Schwul Männer, déi Chemsex, oppe Bezéiungen an Oflehnung vu bannen kennen. Doriwwer eraus jiddereen an enger traumagebonnener oder On-off-Bezéiung, erwuesse Kanner vu kale oder narzisstesche Mammen, a Lieser vu réie Memoire wéi I’m Glad My Mom Died.
Eng méi kuerz éischt Versioun gouf 2017 am Selbstverlag erausbruecht an no e puer Méint zréckgezunn. Dëst ass eng komplett Nei-Fassung, ëm zéng Joer Geschicht erweidert. Et ass den éischte Band vun enger geplangter Serie, The Self-Recovery Chronicles, wouer Geschichte mat agebaute Coaching-Momenter.
Ech gouf zu Lëtzebuerg gebuer, sinn als professionnellen Eiskonschtleefer gelaf, hunn zu Köln an zu Paris Firmen opgebaut a verluer an an néng Länner gelieft. 2006 hunn ech mech zu London als Coach zertifiéiert an coachen haut Clienten zu Berlin an online iwwer alekmartin.com.